|
|
( از وبلاگ : حتی بیشتر ...)
عصر عاشورا که می شود، یاد آن جوانی می افتم که عاشق پیامبر شده بود...
باید هر روز می آمد چشم های پیامبر را می دید، بعد می رفت سراغ کار و زندگی اش وگرنه روزش روز نمی شد...
همیشه ولی یک غصه ی بزرگ توی دلش بود...
بالأخره آمد پیش پیامبر؛ گفت آقا می دانم درجه و مقام شما خیلی بالاست. شما کجا و ما کجا؟
معلوم است که آن دنیا دیگر نمی توانم شما را ببینم. معلوم است که مرا پیش شما با آن رتبه و درجه راه نمی دهند...
حالا بهشت بدون شما را چطور تحمل کنم؟
نمی دانم این حرف با دل رسول خدا چه کرد که خدا خودش جواب آن جوان را داد... جبرئیل را فرستاد و برای جوان بشارت فرستاد که...
پیامبر آیه ی وحی را برای جوان خواند و وعده ی همنشینی او را با خودش در بهشت داد .
اما یک حرفی هم زد که خبر از دل عاشق خودش می داد...
گفت جوان! کمکم می کنی؟
حالا معلوم شد که پیامبر خودش به همنشینی با آن جوان در بهشت مشتاق تر بوده
خودش از فکر فراق دوستانش در بهشت بیشتر می سوزد...
حالا پیامبر به صرافت افتاده که حتماً آن جوان رادر بهشت همنشین خودش کند...
دارد از جوان کمک می خواهد...
جوان گفت چه جوری کمکتان کنم آقا؟
حضرت فرمود با استغفار زیاد... با سجده های طولانی...
حالا غروب عاشورا همه ی اصحاب، یکی یکی به خاک افتاده اند...
حسین فاطمه، تنهای تنها شده...
فریاد غریبی سر داده که هل من ناصرٍ ینصرنی؟
یعنی من دارم می روم ها... هیچ کس نمی خواهد کمکش کنم؟
هیچ کس نمی آید با هم برویم؟
هیچ کس دستش را نمی دهد که با خودم ببرم... او راهم نشین خودم کنم؟
دلم تنگ می شود برایتان... کمک نمی کنید؟
...
می گویم ما آن قدرها هم حسینی نیستیم که دست از دنیایمان برداریم
اما بیایید برویم این آقا را کمک کنیم
بیایید با او برویم
لابد توی بهشت خیلی دلش هوای ما را می کند...
امشب بیایید زیاد استغفار کنیم...
امشب بیایید سجده های طولانی کنیم...
سرم شلوغ نیست ، وقتم برکت ندارد!
از اباعبدلله نوشتن و برای او اشک ریختن توفیق می خواهد!
همین!
نامه ، پشت و رو سفید
جای هیچ چیز نیست.
نه!
کمی دقیق تر ببین:
قطره های اشک
روی کاغذ سفید!
.
این یکی سفارشی است!
پ.ن:
۱.بخاطر تنبلی بعضی ها کامنت دونی بازه!
۲.یکی برگشته:خیال رنگی
۳.از کامنت خصوصی که برام گذاشته بودید چیز زیادی نفهمیدم اما حس خوبی بود!خوشحال شدم!
۴.در را به رویم باز کن اندوه آوردم امشب برای گریه کردن شانه میخواهم
۵.جای شانه هایت خالی...
۶.کم کم دوباره نمایان می شود جمال محرم...
در من توان خسته شدن هم نیست!
بیهوده در مسیر تو می کوشم!
نویسنده ی این وبلاگ خیلی وقت است تصمیم گرفته فقط برای دل خودش بنویسد نه برای دل مخاطبانش!
بدینوسیله از تمامی مخاطبان و خوانندگان این وبلاگ مزخرف به شدت پوزش می طلبیم!