( از وبلاگ : حتی بیشتر ...)

عصر عاشورا که می شود، یاد آن جوانی می افتم که عاشق پیامبر شده بود...

باید هر روز می آمد چشم های پیامبر را می دید، بعد می رفت سراغ کار و زندگی اش وگرنه روزش روز نمی شد...

همیشه ولی یک غصه ی بزرگ توی دلش بود...

بالأخره آمد پیش پیامبر؛ گفت آقا می دانم درجه و مقام شما خیلی بالاست. شما کجا و ما کجا؟

معلوم است که آن دنیا دیگر نمی توانم شما را ببینم. معلوم است که مرا پیش شما با آن رتبه و درجه راه نمی دهند...

حالا بهشت بدون شما را چطور تحمل کنم؟

نمی دانم این حرف با دل رسول خدا چه کرد که خدا خودش جواب آن جوان را داد... جبرئیل را فرستاد و برای جوان بشارت فرستاد که...

پیامبر آیه ی وحی را برای جوان خواند و وعده ی همنشینی او را با خودش در بهشت داد  .

اما یک حرفی هم زد که خبر از دل عاشق خودش می داد...

گفت جوان! کمکم می کنی؟

حالا معلوم شد که پیامبر خودش به همنشینی با آن جوان در بهشت مشتاق تر بوده

خودش از فکر فراق دوستانش در بهشت بیشتر می سوزد...

حالا پیامبر به صرافت افتاده که حتماً آن جوان رادر بهشت همنشین خودش کند...

دارد از جوان کمک می خواهد...

جوان گفت چه جوری کمکتان کنم آقا؟

حضرت فرمود با استغفار زیاد... با سجده های طولانی...

حالا غروب عاشورا همه ی اصحاب، یکی یکی به خاک افتاده اند...

حسین فاطمه، تنهای تنها شده...

فریاد غریبی سر داده که هل من ناصرٍ ینصرنی؟

یعنی من دارم می روم ها... هیچ کس نمی خواهد کمکش کنم؟

هیچ کس نمی آید با هم برویم؟

هیچ کس دستش را نمی دهد که با خودم ببرم... او راهم نشین خودم کنم؟

دلم تنگ می شود برایتان... کمک نمی کنید؟

...

می گویم ما آن قدرها هم حسینی نیستیم که دست از دنیایمان برداریم

اما بیایید برویم این آقا را کمک کنیم

بیایید با او برویم

لابد توی بهشت خیلی دلش هوای ما را می کند...

امشب بیایید زیاد استغفار کنیم...

امشب بیایید سجده های طولانی کنیم...

سرم شلوغ نیست ، وقتم برکت ندارد!

از اباعبدلله نوشتن و برای او اشک ریختن توفیق می خواهد!

همین!

بسم الله الرحمن الرحیم

فرشتگان بانگ به گریه بلند کردند و گفتند:«ای پروردگار! این حسین

 برگزیده ی تووپسر دختر پیغمبر توست.»

خدای سایه ی قائم را به آنها نمود و گفت: « به این انتقام می کشم خون او را.»

کتاب آه/ ص 42۰

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

کلُّ یَومٍ عاشورا وَ کُلُّ  أرضٍ کَربَلا

کربلا و عاشورای امروز از همیشه روشن تر است.

جبهه ی حق و باطل جدا و مشخص است.

بهانه ای از کسی پذیرفته نیست.

باید قیام کرد!

سکوت جایز نیست  و نتیجه ای جز پشیمانی نخواهد داشت.

قیام حسین زمان نزدیک است

هم اکنون ما را به یاری می طلبد ؛

آماده باید بود.

پ.ن : با عرض پوزش فرآوان حالم اصلا خوب نیست و حوصله ندارم فردا هم امتحان دارم، فقط محض خالی نبودن عریضه گفتم که گفتم باشم!(اگه حالم خوب بود که حتما یه منبر یه ساعته همینجا براتون میرفتم!) 

کم کم دوباره نمایان می شود جمال محرم!

زینب(س) نزدیک می شود به زیباترین صحنه های اشک آلود جهان دیده!

صدای ضجه های از شوق وصالش آرام آرام به گوش می رسد!

لحظه های وصال زینب(س)، ثانیه های خدایی شدنش دوباره فرا خواهد رسید!

لحظه هایی که آنقدر باور نکردنی می نمود

که ناخن هایش گونه هایش را خراش می دادند

و دست هایش بر سر و صورت کوبیده می شد

تا از خواب نبودن این رویای بی اندازه زیبا مطمئن شود!

خواستم از قدح عشق؛

ز" زینب" بنویسم،

نتوانست دلم مست شود،

گفت فقط؛

با قلم عشق

             "امان از دل عاشق کش زینب"

                                                 بنویسم!